اشنان اشنان گياهى است بي برگ وشاخكهاى آن ريزه شبيه به كرمهاى خشك شده وآن را براي جامه شستن به كار مىبردند پوست را جلا مىدهد وحالت سوزانندگى وقى آورنده داشته مدر بوده ويبوست را بر طرف ساخته صفرا را زياد وقاعدگى را باز مىكند حرض ، اشنان ، ( چوبك - شويه ) : در روايت است كه امام باقر ( ع ) موقع وضوء اشنانرا به دهان مىگرفت ومى چشيد وبيرون مىانداخت بعد مىفرمود : اشنان بداست ، دهان را بدبو مىكند ورنگ را زرد وزانوها را ضعيف مىنمايد ولى من آن را دوست دارم ( 1 ) . علي بن أسباط از حكم بن مسكين از امام صادق ( ع ) كه فرمود : اشنان زانوها را سست مىكند وآب پشت را فاسد مىسازد ( 2 ) . امام أبى الحسن ( ع ) فرمود : اشنان دهن را بدبو مىنمايد ( 3 ) .

--> ( 1 ) - قال : الأشنان ردئى يبخر الفم ويصفر اللون ويضعف الركبتين وانا أحبه . مكارم الأخلاق ص 281 ( 2 ) - قال أبو عبد الله ( ع ) اكل الأشنان يوهن الركبتين وماء الظهر - خصال ص 31 ( 3 ) - قال : الأشنان يبخر الفم . محاسن ص 564